بارور از نظر اقتصادی و اجتماعی) که ضامن سلامتی مردم باشد، دست یابند مگر آنکه برنامههای توسعه نیروی انسانی آنها با نیازهای بهداشتی جامعه و شرایط اقتصادی- اجتماعی متناسب باشد(22). به طور کلی کشورهای در حال توسعه و کمتر توسعه یافته بیشترین سهم هزینههای بهداشتی و درمانی خود را به اداره امور بیمارستان هایشان اختصاص میدهند. این میزان ( 70-60 در صد ) در مقایسه با کشورهای پیشرفته (حداکثر 40 درصد) رقم بالایی است. وسعت دامنه فعالیت های بهداشتی و درمانی از یک طرف و پیوستگی این فعالیتهای اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی باعث شده که بخش بهداشت به عنوان جزء لاینفک توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی به حساب آید(8). به طور یقین توجه بیشتر به اعتبارات پیشگیری در جامعه بر بار مراجعه بیماران و در نتیجه کاهش اعتبارات درمان تاثیر مستقیم خواهد داشت. بدیهی است که بیمار نشدن بر بیمار شدن و معالجه نمودن مزیت فراوان دارد(22). باید این اصل را پذیرفت که نیروی انسانی شالوده اصلی هر سیستم بهداشتی و درمانی است، زیرا نیروی انسانی شاغل در این حوزه، سلامت جامعه را تضمین میکند. از آنجایی که نیروی انسانی سیستم بهداشت و درمان جزء مهم و تعیین کنندهای از این سیستم است که بر هر مرحلهای از کارکرد آن تاثیر میگذارد و به عنوان بازوی ارائه کننده خدمات میباشد، کیفیت ارائه خدمات مستلزم سلامت ارائهدهنده خدمات میباشد. سلامتی پرسنل بهداشتی نیز به مهمی حفاظت از ساختار مراکز ارائه دهنده خدمات بهداشتی میباشد. باید این نکته را در نظر داشته باشیم که زمانیکه یکی از کارکنان مراکز بهداشتی نمیتواند به درستی خدماترسانی کند صدها نفر نمیتوانند خدمات بهداشتی را دریافت کنند و در بلند مدت، اختلال در این خدمات میتواند جلوی پیشرفت و توسعه یک کشور را بگیرد(5).
به باور رزمی، امروزه به این واقعیت پی برده شده است که علاوه بر گیرندگان خدمات بهداشتی و درمانی، ارائهدهندگان خدمات نیز به عنوان مشتریهای مهم مراکز بهداشتی و درمانی میباشند. همان طور که تامین مراقبتهای بهداشتی و درمانی درجه یک و رسیدن به سطح بالایی از رضایت گیرندگان خدمات از اهداف متعالی مراکز بهداشتی میباشد، دستیابی به سطح بالایی از رضایت ارائه دهندگان خدمات نیز بایستی جزء اهداف متعالی آن سازمان باشد. این یک حقیقت است که متاسفانه، اغلب توسط سیستم های بهداشتی نادیده گرفته میشود(23).

از طرفی، کیفیت ارائه خدمات بهداشتی- درمانی یکی از دغدغههای مهم دولت در حوزه بهداشت و درمان بوده است. با توجه به نقش کلیدی کارکنان مرکز بهداشت در ارائه خدمات بهداشتی به جامعه، عدم رضایت آنها منجر به کاهش کیفیت خدمات، افزایش هزینه درمان و در نهایت عدم رضایت استفاده کنندگان این خدمات میگردد. کارکنان مراکز بهداشت، از ارکان عمده ارائه دهندگان مراقبت بهداشتی اولیه هستند و نقش ارزندهای در ارائه خدمات بهداشتی دارند. اهمیت کار مراقبت های بهداشتی- درمانی در این است که باید جهت کسب بیشترین کارایی و اثر بخشی، علاوه بر کسب تخصص و مهارت لازم، با عشق و علاقه به کار خود ادامه دهند. نتایج تحقیقات نشان میدهد که کارکنان با رضایت شغلی بالاتر، از نظر وضعیت بدنی و توان ذهنی در شرایط بهتری قرار دارند(15).
از این رو امروزه تاکید بر آن است که مدیران، در کنار انجام سایر نقشها و وظایف سازمانی برای رضایت و سلامت نیروی انسانی، اهمیت بسیار قایل شده و زمان بیشتری را به آن اختصاص دهند. با توجه به این موضوع، در سازمانهای بهداشتی توجه به نیروی انسانی اهمیت دو چندان مییابد زیرا با تلاش سازمانهای بهداشتی- درمانی است که سلامت نیروی فعال و کارآمد سایر سازمانها تضمین میشود. این گفته زمانی تحقق مییابد که کارکنان سازمان از انگیزه و شوق و همچنین، سلامت کافی برای کارکردن برخوردار باشند. لذا ایجاد رضایت در نیروی درون سازمانی سبب رضایت در کل سازمان میشود که منجر به تسهیل دسترسی به هدف سازمان یعنی ارتقای سطح سلامت جامعه میگردد. از آنجایی که ارائه دهندگان اصلی خدمات در تیم بهداشتی- درمانی، کارکنان مراکز بهداشتی – درمانی هستند و مسئولیت مستقیم ارائه خدمات بهداشت را به اقشار مختلف جامعه بر عهده دارند، لذا باید رضایت یا عدم رضایت شغلی آنان که نهایتا به سلامت یا عدم سلامت در کارکنان منجر میگردد مورد توجه قرار گیرد(23).
با توجه به مطالب ذکر شده، زمانی مدیران میتوانند به رضایت شغلی و مسائل مرتبط با آن توجه کرده و برنامهریزی دقیق و درست را انجام دهند که، اولا بدانند: وضعیت فعلی افراد از حیث رضایت کار( درابعاد مختلف) چگونه است؟ ثانیا عوامل تاثیرگذار بر شکلدهی این وضعیت کدام است؟ (24).
از آنجایی که در این تحقیقات به بررسی ابعاد رضایت شغلی و ارتباط آن با سلامت پرداخته نشده است، پژوهش حاضر با هدف بررسی ابعاد شش گانه رضایت شغلی (ماهیت شغل، سرپرستی، همکاران، ترفیعات، حقوق و مزایا و شرایط محیط کار) که میتوانند معرف خصوصیات برجسته رضایت شغلی باشند و ارتباط آن با سلامت عمومی کارکنان مراکز بهداشتی- درمانی طراحی گردیده است. امید است نتایج حاصل از این پژوهش بتواند با درک جنبههای مختلف رضایت شغلی و ایجاد زمینههای آن در کارکنان مراکز بهداشتی- درمانی باعث افزایش بهرهوری و بازدهی و کارآمدی آنها در محیط کار شود و از سوئی دیگر باعث رشد و تعالی افراد و تامین سلامت جسمی و روانی در کارکنان و افراد جامعه که بطور مستقیم با این حرفه در تعامل هستند، گردد.
هدف کلی طرح:
تعیین ابعاد رضایت شغلی و ارتباط آن با سلامت عمومی کارکنان مراکز بهداشتی- درمانی شهر رشت
اهداف ویژه‌ی طرح:
1- تعیین میزان رضایت شغلی کارکنان مراکز بهداشتی- درمانی شهر رشت بر حسب متغیرهای فردی و اجتماعی
1-1 تعیین میزان رضایت شغلی در بعد ماهیت شغل کارکنان مراکز بهداشتی- درمانی شهر رشت بر حسب متغیرهای فردی و اجتماعی
1-2- تعیین میزان رضایت شغلی در بعد مسئول کارکنان مراکز بهداشتی- درمانی شهر رشت بر حسب متغیرهای فردی و اجتماعی
1-3- تعیین میزان رضایت شغلی در بعد حقوق و مزایای کارکنان مراکز بهداشتی- درمانی شهر رشت بر حسب متغیرهای فردی و اجتماعی
1-4- تعیین میزان رضایت شغلی در بعد ارتقائ شغلی کارکنان مراکز بهداشتی- درمانی شهر رشت بر حسب متغیرهای فردی و اجتماعی
1-5- تعیین میزان رضایت شغلی در بعد همکاران کارکنان مراکز بهداشتی- درمانی شهر رشت بر حسب متغیرهای فردی و اجتماعی
1-6- تعیین میزان رضایت شغلی در بعد شرایط محیطی کارکنان مراکز بهداشتی- درمانی شهر رشت بر حسب متغیرهای فردی و اجتماعی
2- تعیین ابعاد سلامت عمومی(جسمانی، اضطراب و بی خوابی، اختلال کارکردهای اجتماعی و افسردگی) کارکنان مراکز بهداشتی- درمانی شهر رشت بر حسب متغیرهای فردی و اجتماعی
3- تعیین رابطه ابعاد رضایت شغلی با سلامت عمومی کارکنان مرکز بهداشتی- درمانی رشت با کنترل اثر متغیرهای فردی و اجتماعی
فرضیه تحقیق:
– رضایت شغلی با سلامت عمومی ارتباط دارد.

در این سایت فقط تکه هایی از این مطلب با شماره بندی انتهای صفحه درج می شود که ممکن است هنگام انتقال از فایل ورد به داخل سایت کلمات به هم بریزد یا شکل ها درج نشود

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

ولی برای دانلود فایل اصلی با فرمت ورد حاوی تمامی قسمت ها با منابع کامل

اینجا کلیک کنید

تعریف واژه ها
رضایت شغلی:
تعریف نظری: رابرت هاپاک9، رضایت شغلی را مفهومی پیچیده و چند بعدی دانسته است که با عوامل درونی و اجتماعی و جسمانی ارتباط دارد. تنها یک عامل موجب رضایت شغلی نمیشود بلکه ترکیبی معین از مجموعه عوامل گوناگون سبب می‌شود که فرد شاغل در لحظه معین از زمان از شغل خود احساس رضایت کند(51). به عبارت دیگر، رضایت شغلی عبارت از نوعی احساس روانی مثبت است که فرد نسبت به شغلش داشته و زائیده عواملی چون شرایط کار، نظام سازمانی شغل، روابط حاکم بر محیط کار و عوامل فرهنگی است(52).
ابعاد رضایت شغلی عبارتند از :
1- ماهیت شغل :
تعریف نظری: به معنای خصوصیات، ‌شرایط و ویژگی هایی که در شغل فرد وجود دارد. این ویژگی به میزانی که شغل وظایف جالب، فرصت های یادگیری و شانس برای قبول مسئولیت را برای فرد فراهم میکند اتلاق میشود (57 و62).
تعریف عملی: زیر مقیاس ماهیت کار، از ابعاد رضایت شغلی است که در واحد های مورد پژوهش از امتیاز کسب شده به سوالات مطرح شده در پرسشنامه رضایت