باشد [41]. سطح انسولین در نزدیکی‌های زایش گاهی به زیر 6 میکرومول بر میلی لیتر هم می‌رسد [81]. سایتوکینها و همچنین هورمون رشد و دیگر سیگنالهای همورتیک حساسیت انسولین و پاسخدهی بافتهای غیر کبدی به انسولین را کاهش میدهند [26]. بافت چربی از لحاظ متابولیکی فعال بوده و در فرآیندهای التهابی شرکت مینماید. بسیاری از میانجیهای التهابی سیگنال‌های داخل سلولی انسولین را بلوکه نموده و موجب مقاومت انسولینی میگردد [118]. تنش اکسیداتیو نیز که در ادامه بحث خواهد شد میتواند در مقاومت انسولین نقش داشته باشد. ایجاد مقاومت انسولینی در گاوهای شیری اخیراً توسط دکوستر و اپسومر [79] مورد بحث قرار گرفته است. بنابراین استراتژیهای تغذیه ای که بتواند مقاومت انسولین را کاهش دهد ممکن است بسیج چربی از بافتهای ذخیرهای را کاهش داده و وقوع برخی ناهنجاریهای متابولیکی را کم نماید.