می شود. کارآفرینان تغییر را به عنوان یک پدیده معمولی بدان می نگرند، همیشه در جستجوی آن هستند، به آن واکنش نشان داده و از آن به عنوان یک فرصت استفاده میکنند(جان نثاری، 1387).
(2002) Postigo بر این اعتقاد است که توسعه کارآفرینی میان مردم جامعه فواید زیر را در بر دارد:قانونی کردن کارآفرینی و توسعه یک فرهنگ کارآفرینانه با هدف تسریع رشد اقتصادی از طریق رونق شرکت ها و مشاغل جدید، تغییر نگرش ها درباره کارآفرین و کارآفرینی در میان افراد، دسترسی به عقیده خلق شغل، توسعه و تحریک مهارتهای کارآفرینان در طول تحصیل، آماده کردن افراد برای بازار کار پویا و مشارکت در توسعه کارآفرینان.
زالی و همکاران (1389) معتقدند که آموزش کارآفرینی بر سطح گرایشها، فعالیتها و اشتیاق کارآفرینانه تاثیر می گذارد و این امر به نوبه ی خود بر توسعهی کسب و کارهای جدید در اقتصاد تاثیر می گذارد.
(2003) Uisaraia دیدگاه خود را درباره آموزش کارآفرینی چنین بیان می کند که: آموزشهای کارآفرینی از مزیت بازدهی در کوتاه مدت و یا میان مدت برخوردارند، درحالی که آموزشهای کلاسیک به دلیل هزینهی بالا، طولانی بودن دوره آموزش، سهم زیاد آموزشهای نظری در آنها در نتیجه بهره مندی اندک از فعالیتهای تجربی و برنامهریزی، از جهت هماهنگی با نیازهای بازار کار و جذب به کار دچار مشکل میباشند. به همین دلیل کشورهای جهان توجه روزافزونی را به آموزشهای کارآفرینی مبذول داشته اند، به طوری که این آموزشها امروزه رشد فزاینده ای را دنبال می کند .
فرج اله حسینی و سلیمانپور (1388) به نقل از برادران و صالحی در مطالعه خود بر آموزش کارآفرینی در جهت تحقق اهداف آموزش کشاورزی که کسب مهارتهای مورد نیاز و اشتغال دانش آموختگان از مهمترین آنهاست، تاکید نموده اند.
ضرورت آموزش کارآفرینی با توجه به تعداد فزاینده موسسات آموزشی که در این زمینه راه اندازی شدهاند، به شدت تایید می شود. بلاک و استامپ(1992) نیز با انجام پژوهشی ارائه آموزش کارآفرینی در رشتههای مختلف را یکی از راهبردهای حل مشکلات آموزشی و پژوهشی در رشتههای دانشگاهی و محتوای آموزش کارآفرینی را ارائه مطالبی در زمینه مهارتهای خلاقیت و نوآوری، خطرپذیری و ارائه منابع کسب ایده میدانند (یدالهی فارسی و میرعرب رضی، 1388).
در جامعهی روستایی، آموزش و پرورش به مثابهی عامل تغییر عمل می کند و در واقع در راستای اهداف برنامه های توسعهی روستایی که همان توسعه کشاورزی، ایجاد مشارکت اجتماعی، هماهنگی ملی، تجهیز منابع رفاه اجتماعی است حرکت میکند. توسعهی روستایی با آموزش شروع می شود نه با صنعت و قانون. در این امر آموزش را نمی توان هدف دانست بلکه وسیله ای برای نیل به هدف است که همان توسعهی روستاها می باشد( طالب و عنبری، 1384).
هدف از آموزش باید افزایش سطح کیفیت و کمیت تولید روستاها، ایجاد تفاهم و دوستی برای بالا بردن سطح تعاون در جامعه، آمادگی افراد، برای تصدی مشاغل مهم و ضروری، و در نهایت افزایش سطح اقتصاد کلی روستاها باشد( همان ).
نتایج تحقیقات متعدد در کشورهای مختلف دنیا نشان داده است که بخش عمده دانش، بینش، مهارتها و توانایی های مرتبط با خصلت و رفتار کارآفرینی اکتسابی و قابل آموزش است، این موضوع به عنوان یک عامل بسیار مهم و تأثیر گذار در توسعه اقتصادی مورد عنایت خاص کشورهای پیشرفته و در حال توسعه قرار گرفته است. با توجه به اهمیت کارآفرینی در رشد و توسعه جوامع و نیز نظر به نو پا بودن تحقیقات مرتبط با کارآفرینی در کشور ما، این مطالعه می تواند از جهات زیر حائز اهمیت باشد:
* با بررسی نقش آموزش کارآفرینی در بخش کشاورزی، ادبیات قابل توجهی در این زمینه برای دانشجویان، محققان و کارشناسان علاقمند به موضوع فراهم می شود.
* با توجه به کمبود تحقیقات مربوط به نقش آموزش کارآفرینی در اشتغالزایی بخش کشاورزی در کشور ما، این تحقیق میتواند شروعی برای انجام تحقیقاتی بیشتر در این زمینه باشد.
* با توجه به کمبود تحقیقات مرتبط با نقش آموزش کارآفرینی در اشتغالزایی بخش کشاورزی در کشور ایران، روششناسی مورد استفاده در این تحقیق می تواند مورد استفاده محققانی که در آینده علاقمند به انجام تحقیقات مرتبط با کارآفرینی هستند، قرار گیرد.
* نتایج این تحقیق می تواند در بهبود محتوای آموزشی مورد استفاده توسط موسسات آموزشی به آنها کمک نماید.
* نتایج این تحقیق می تواند مورد استفاده برنامه ریزان و سیاست گذاران توسعه مناطق روستایی ایران قرار گیرد و شناخت روشنی از چگونگی استفاده از آموزش کارآفرینی برای توسعه مناطق روستایی ارائه دهد.
* آگاهی از نقش آموزشهای کوتاه مدت آموزش کارآفرینی در اشتغالزایی بخش کشاورزی میتواند پیش زمینه برای تعیین محتوای آموزشی جدید و ارائه الگو و مدل بهینه در آموزش کارآفرینان باشد.
1-4- اهداف تحقیق
هدف کلی این تحقیق بررسی نقش آموزشهای کوتاه مدت کارآفرینی در اشتغالزایی بخش کشاورزی در استان اصفهان می باشد.
در راستای دستیابی به هدف کلی فوق، اهداف اختصاصی زیر در نظر گرفته شده است:
1. بررسی نقش آموزش تکنیکهای خلاقیت و شناخت و ارزیابی فرصتها در اشتغالزایی بخش کشاورزی
2. بررسی نقش آموزش مراحل تاسیس و راه اندازی کسب و کارها در اشتغالزایی بخش کشاورزی
3. بررسی نقش آموزش چگونگی تدوین طرح کسب و کار و روشهای تامین منابع سرمایهبر اشتغالزایی بخش کشاورزی
4. بررسی نقش آموزش تثبیت و اداره کسب و کار در اشتغالزایی شرکت کنندگان در بخش کشاورزی
5. بررسی موانع و مشکلات موجود در آموزشهای کوتاه مدت کارآفرینی در زمینه اشتغالزایی بخش کشاورزی
1-5- محدوده های تحقیق
1-5-1- محدوده موضوعی
این تحقیق به بررسی نقش آموزش های کوتاه مدت کارآفرینی(72 ساعته در قالب 18 – 36 جلسه ) اجرا شده توسط شرکتها و موسسات خصوصی کارآفرینی با نظارت سازمان کار و امور اجتماعی استان اصفهان از سال 85 تاکنون ،خواهد پرداخت، و این آموزشها را به لحاظ الگوی آموزشی مورد استفاده، سرفصلهای ارائه شده در طول دوره های آموزشی و منابع آموزشی استفاده شده برای آمادهسازی افراد جهت ورود به دنیای کسب و کار و اختصاصا راه اندازی مشاغل در بخش کشاورزی استان اصفهان مورد بررسی قرار می دهد.
1-5-2- محدوده مکانی
قرار گرفتن استان اصفهان در میان کوههای مرکزی ایران و دامنه های شرق زاگرس، مناطق مختلفی را با شرایط کاملا متفاوت اقلیمی و آب و هوایی بوجود آورده است که از طرفی مناطق کوهستانی و برفگیر را در بر می گیرد، و از سویی شامل اراضی آبرفتی بسیار حاصلخیز می باشد. در بخش هائی از استان، شرایط طبیعی وضعیت مناسبی را برای توسعه منابع طبیعی فراهم آورده و در قسمت هایی نیز با مشکلات بیابانها، کویرها و خشکسالی های طولانی مواجه هستیم که بالطبع این تفاوتهای اکولوژیک و ناهمگونی شرایط اقلیمی و امکانات محیطی منطقه در هدایت و توزیع جمعیت در بخش های مختلف استان و نیز در زمینه طرق معیشتی و فعالیت های تولیدی و اقتصادی منطقه نقش مهمی را ایفا می نماید.
* مساحت استان اصفهان
استان اصفهان با مساحت 107045 کیلومتر مربع ( معادل 6/57 درصد از مساحت کشور) بین 30 درجه و 42 دقیقه تا 34 درجه و 27 دقیقه عرض شمالی و 49 درجه و 38 دقیقه تا 55 درجه و 32 دقیقه طول شرقی در بخش مرکزی ایران در جلگه ای حاصلخیز و پربرکت واقع شده و به طور خلاصه می توان گفت اکثر شهرها و روستاهای آن حاصل جریان زاینده رود است .شکل استان از لحاظ گسترش در امتداد طول و عرض جغرافیایی به گونه ای است که میانگین طول آن 532/5 کیلومتر و عرض استان برابر با 405 کیلومتر می باشد.
این استان که در مرکز ایران واقع شده است و از شمال به استان‌های مرکزی، قم و سمنان؛ ازجنوب به استان‌های فارس و کهگیلویه و بویراحمد؛ از غرب به استان‌های لرستان، خوزستان و چهارمحال و بختیاری و از شرق به استان یزد محدود است.
* تقسیمات استان اصفهان
بر اساس آخرین تقسیمات کشوری در سال 1388 استان اصفهان دارای 23 شهرستان، 45 بخش، 98 شهر و 720 دهیاری می باشد.
* جمعیت استان اصفهان

در این سایت فقط تکه هایی از این مطلب با شماره بندی انتهای صفحه درج می شود که ممکن است هنگام انتقال از فایل ورد به داخل سایت کلمات به هم بریزد یا شکل ها درج نشود

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

ولی برای دانلود فایل اصلی با فرمت ورد حاوی تمامی قسمت ها با منابع کامل

اینجا کلیک کنید

جمعیت استان اصفهان طبق نتایج سرشماری نفوس و مسکن در