یدروکسی ‌آپاتیت
2) ترکیب آلی (22%)، شامل پروتئین‌های کلاژن (90%) و غیر کلاژنی چون پروتئوگلیکان، سیالوپروتئین، 2HS-گلیکوپروتئین27 (32).
1-5 استئوژنز(استخوان‌سازی)
استئوژنز یک پروسه تکاملی می‌باشد که تعداد زیادی از عوامل بیرونی مثل هورمونها، فاکتورهای رشد، مسیرهای پیام رسان و فاکتورهای رونویسی در آن دخالت دارند. در پروسه تمایز استئوبلاستی تقسیم اولیه سلولهای بنیادی مزانشیمی نامتقارن بوده و باعث تولید دو نوع سلول می‌شود که یکی سلول stem cell می‌باشد و دیگری یک سلول پروژنیتور متعهد به رده استئوبلاستی می‌باشد دو گام مهم در تمایز استئوبلاست‌ها از سلولهای MSCs وجود دارد؛ که عبارتند از :
1- مرحله گذر از سلول بنیادی مزانشیمی به سلولهای پروژنیتور متعهد به رده استئوبلاستی یا مرحله گذر 28
2- تمایز انتهایی و متوقف شدن چرخه سلولی (32).
استخوان‌سازی به دو صورت: 1) اولیه یا جنینی 2) بعد از تولد یا ثانویه تقسیم‌بندی می‌شود.
1-5-1 استخوان‌سازی اولیه یا جنینی
این نوع بافت اولین بافت استخوانی است که در دوران جنینی و تعمیر شکستگی شکل می‌گیرد. مشخصه این نوع بافت قرارگرفتن فیبرهای کلاژن به صورت تصادفی است.
در جریان جنین‌زایی، تکامل استخوان دراز تحت تاثیر فرآیندی به نام استخوان‌زایی درون غضروفی 29و استخوان پهن به کمک فرآیندی به نام استخوان‌زایی درون غشایی30 صورت می‌گیرد.
الف) استخوان‌سازی درون غضروفی
استخوان‌های طویل (فمور، تیبیا، استخوان بازو، رادیوس) در اوایل رشد جنین به فرم غضروف می‌باشد و از فشردگی بافت مزانشیم، کندروسیت به وجود می‌آید. استخوان‌سازی غضروفی در نقاطی از غضروف به نام مرکز ابتدایی استخوان‌سازی شروع می‌شود و حاصل آن در اوایل تولد جنین استخوانهای کوتاه می‌باشد. همچنین شکل‌گیری دیافیز استخوان‌های دراز، استخوان‌های کوتاه، ….بر عهده این نوع استخوان‌سازی است (شکل 1-13).