وسنکلینال میدانستند، ولی در حال حاضر توزیع زمانی و مکانی این کانسارها را وابسته به زمین ساخت صفحهای میدانند ( Einoaudi et al., 1981). زاریکوف (Zharikov, 1991) هم اسکارنها و کانسارهای اسکارنی را در ارتباط با موقعیتهای مختلف زمینشناسی میداند. بنظر مینرت (Meinert, 2005) ردهبندی زمینساختی مناسب برای ذخایر اسکارنی باید براساس گروهبندی انواع اسکارن که معمولا با هم رخ میدهند و تشخیص آن‌هایی که معمولا در موقعیت زمین ساختی خاصی روی میدهند صورت گیرد (e.g., Kuscu et al., 2002). برای مثال کانسارهای اسکارن آهکی آهن و مسدار در واقع تنها نوع اسکارن موجود در جزایر قوسی اقیانوسی میباشد. علاوه براین، بنظر میرسد که برخی اسکارنهای طلای اقتصادی در حوضه ‌های پشت قوسی همراه با قوس های آتشفشانی اقیانوسی تشکیل میشوند (Ray et al., 1996). انواع مختلف اسکارن بیشتر در محیطهای فرورانش جزایر قوسی، حواشی قارهها، مناطق برخوردی و سرانجام محیطهای کافتی یا ریفتی یافت شدهاند. بیشتر اسکارنها در مرزهای صفحات همگرا (convergent plates) و محدوده‌ای از قوسهای جزایر اقیانوسی ( oceanic island arcs) به طرف حاشیهی قاره تشکیل شده‌اند.
مینرت (Meinert et al., 2005) چهار جایگاه زمین ساختی اصلی را محل رخداد اسکارنها و کانسارهای اسکارنی میداند (شکل1-2): 1- فرورانش با زوایه تند اقیانوسی 2- فرورانش کم زاویه گذری 3- فرورانش قاره‌ای 4- کافتش قاره‌ای.