افته های تحقیق نشان داد که رقابت اولین انگیزه شرکت در ورزش قهرمانی ورزشکاران محسوب می شود و پس از آن سایر انگیزه ها قرار دارند؛ به طوری که ترتیب و اولویت این انگیزه ها نیز متفاوت و معنی دار است. مالت و فلتز(2) (2001)، نشان دادند که ورزشکاران برای رقابت و پیروزی در ورزش شرکت می کنند. نتایج لت و همکاران (2007)، نشان داد که بیشترین انگیزه افراد شرکت کننده در ورزش رقابتی برنده شدن و رقابت، می باشد]48[.وینبرگ و همکاران (2000)، در تحقیقی انگیزه ورزشکاران شرکت کننده در ورزش رقابتی و همگانی را روی822 پسر و 650 دختر انجام دادند. نتایج نشان داد که انگیزه ورزشکاران شرکت کننده در ورزش رقابتی به ترتیب شامل: رقابت، انرژی اجتماعی، آمادگی و کار گروهی تشکیل می دهند]70[.براتن و سوبک5، با بررسی تفاوت های انگیزشی جوانان نروژی دریافت کرد که انگیزه رقابت و چالش در مردان بیشتر از زنان است. کیلپاتریک و همکاران6 با مقایسه انگیزه های دانشجویان دختر و پسر نشان دادند که دانشجویان بیشتر با انگیزه های درونی مانند لذت و شادی در فعالیت های ورزشی شرکت می کنند؛ در صورتی که انگیزه آنان از شرکت در تمرینات عمدتاً بیرونی مانند حفظ وضعیت ظاهری، کنترل وزن و کاهش استرس است]45[. شیری اشاره می کند که به تدریج و تا 30 سالگی، انگیزه درونی افراد برای شرکت در فعالیت های ورزشی کاهش می یابد ولی در دوران میانسالی، مجدداً انگیزه درونی غالب می گردد ]18[. از نظر پردرسن7 نیز انگیزه درونی جزو عوامل اصلی و عمده مشارکت ورزشی افراد است و برنامه ها نیز باید دراین جهت قرار گیرند، حتی اگر انگیزه های این افراد مربوط به عوامل جسمانی و بدنی 8 باشد. مالت بای 9 نیز نشان داده است که دانشجویان عمدتاً برای افزایش سطح بهداشت روان و کاهش استرس در فعالیت های ورزشی شرکت می کنند و انگیزه های درونی نیز برانگیزه های بیرونی برتری دارد. بنابراین لازم به نظر می رسد که انگیزه های فعالیت بدنی و ورزش از طریق مطالعات بین فرهنگی بیشتر آشکار شود]به نقل از 13[.
نتایج تحقیق باومن وهمکاران10 (2001) نشان داد که ورزشکاران رده اول دانشگاه بیشتر با انگیزه های درونی و سپس بیرونی نسبت به ورزشکاران معمولی برانگیخته می شوند. ورزشکاران در رشته های انفرادی نیز بیشتر با انگیزش درونی نسبت به ورزشکاران رشته های گروهی، برانگیخته می شوند؛ البته، تفاوتی در انگیزش بیرونی این گروه ها وجود نداشت. با افزایش رضایت از عملکرد فردی و تیمی، انگیزش درونی افزایش می یافت؛ ولی انگیزش بیرونی فقط با افزایش رضایت از عملکرد تیمی افزایش پیدا می کرد. دانشجویان سال اول بیشتر با انگیزش درونی و دانشجویان سال آخر، بیشتر با انگیزش بیرونی برانگیخته می‌شدند]28[.
همچنین یافته های پژوهش نشان داد که آمادگی اولین انگیزه افراد شرکت کننده در ورزش همگانی بود. شیخ الاسلامی دریافت که مهمترین انگیزه های افراد جهت شرکت در کلاس های ورزشی، بهبود درد های جسمانی، حفظ سلامتی، کاهش فشارهای زندگی و ناراحتی های روحی و روانی بوده است]17[. روزبیانی(1380)، نیز اهداف و انگیزه ها ی شرکت کنندگان زن در ورزش همگانی را حفظ سلامتی، کسب نشاط، لذت و تناسب اندام بیان کرد. تحقیق دیگری که روی تمامی شرکت کنندگان در 6 مرکز ورزش همگانی شهر لیکستر بریتانیا انجام گرفت، نشان داده شد که سلامتی، توسعه آمادگی جسمانی و آرام سازی از عمومی ترین انگیزه های شرکت کنندگان در ورزش همگانی بوده است]14[. نتایج مطالعات کلت جی اس و همکاران در سال11 (2004)، نشان داد که بیشترین انگیزه شرکت افراد عبارت از آمادگی جسمانی، حفظ سلامتی، دوست داشتن فعالیت، بهبود و تحرک مفصلی بود. اورت و ساتن12 نشان دادند که آمادگی جسمانی، اجتماعی شدن، هیجان، کسب تجربه و دوری از کار پنج عامل اصلی برای پرداختن به ورزش می باشد تامپسون13 با بررسی نظرات 598 دانشجو از 11 دانشگاه نشان داد که کسب آمادگی جسمانی، حفظ تعادل ذهنی و روانی، و مقبولیت اجتماعی مهمترین انگیزه دانشجویان می باشد. از دیگر نتایج تحقیق وجود تفاوت معنی داری میان انگیزه ورزشکاران شرکت کننده در ورزش همگانی و قهرمانی بود به این ترتیب که اولین انگیزه ورزشکاران شرکت کننده در ورزش همگانی آمادگی و اولین انگیزه ورزشکاران شرکت کننده در ورزش قهرمانی رقابت بود]به نقل از 13[.
سیندی و همکاران (2006)، نشان دادند که تفاوت معنی داری بین فاکتورهای مورد نظر در ورزشکاران شرکت کننده در ورزش رقابتی و همگانی وجود دارد]33[. نتایج تحقیق وینبرگ و همکاران (2000), نشان داد اولین انگیزه ورزشکاران شرکت کننده در ورزش رقابتی، انگیزه رقابت و اولین انگیزه ورزشکاران شرکت کننده در ورزش همگانی شامل انگیزه درونی بود]70[.
با توجه به نتایج تحقیق حاضر بین اولویت انگیزه های ورزشکاران زن و مرد در ورزش قهرمانی تفاوت معنی داری مشاهده نشد. زوکرمن، ترسمر و هافمن (1977) در تحقیقات خود نشان دادند که زنان امروزی دیگر در انگیزها تفاوتی با مردان ندارند و این موضوع نمی تواند عاملی مهم برای تفاوت جنسیتی در رقابت طلبی و تمایل به پیروزی باشد]10[. جرنی گون و برس14 (2000)، به این نتیجه رسیدند که جنسیت تاثیری در انگیزه ورزشکاران زن و مرد ندارد]38[. تیلور (2006)، نشان داد هیچ تفاوتی در انگیزه افراد شرکت کننده در ورزش همگانی و قهرمانی وجود ندارد]65[. ولی در این تحقیق میان انگیزه ورزشکاران زن و مرد در ورزش همگانی تفاوت معنی داری مشاهده شد. از نظر جنسیت، تحقیقات گیل وهمکارانش به طور معنی داری نشان داده است که انگیزه مردان بر زنان برتری دارند. یافته مهم دیگر این است که زنان با انگیزه های بیشتری از مردان در فعالیت های ورزشی شرکت می کنند. این یافته با توجه به میانسال بودن اکثر آزمودنی های تحقیق و توجه زنان به مسائل سلامتی، طبیعی به نظر می رسد. چون در تحقیقات دیگری انگیزه بالای زنان نشان داده شده است]40 و13.[ از طرف دیگر، این یافته نشان می دهد که در صورت وجود امکانات و تأسیسات ورزشی مخصوص بانوان و همچنین رفع برخی از موانع و محدودیت ها می توان از انگیزه آنان برای حفظ جامعه ای سالم و تندرست و توسعه فرهنگ ورزش همگانی در خانواده سود جست. چن دبلیو15 با مقایسه انگیزه دانشجویان چینی و آمریکایی نشان داد که انگیزه دانشجویان پسر از دانشجویان دختر بیشتر بود؛ ]31[.
براتن و سوبک16، با بررسی تفاوت های انگیزشی جوانان نروژی دریافت کرد که انگیزه رقابت و چالش در مردان بیشتر از زنان است. گوارترمن17 بیان می کند که مهمترین انگیزه دانشجویان سیاه پوست آمریکایی، انگیزه خودبسندگی18 است؛ ولی زنان بیشتر با انگیزه تندرستی و زیبا شناختی و مردان بیشتر با انگیزه تعامل اجتماعی در فعالیت های ورزشی شرکت می کنند]به نقل از 13[.
اسمیت19 با بررسی دلایل شرکت دانشجویان نشان داد که زنان نیز در انگیزه کسب وضعیت ظاهری بر مردان برتری دارند ]61[. کیلپاتریک و همکاران20 با مقایسه انگیزه های دانشجویان دختر و پسر نشان دادند که دانشجویان بیشتر با انگیزه های درونی مانند لذت و شادی در فعالیت های ورزشی شرکت می کنند؛ در صورتی که انگیزه آنان از شرکت در تمرینات عمدتاً بیرونی مانند حفظ وضعیت ظاهری، کنترل وزن و کاهش استرس است ]45[. اسمیت بی ال و همکاران21 با بررسی انگیزه تمرین دانشجویان دختر نشان دادند که کسب سلامتی و حفظ ویژگی های ظاهری دو انگیزه اصلی این گروه می باشد ]61[. مطالعات پیشین در موردانگیزش نشان داده اند که ورزشکاران دانشجو، انگیزش درونی بیشتری از غیرورزشکاران دانشجو و مردان نیز نسبت به زنان انگیزش درونی بیشتری دارند.
باومن وهمکاران22 (2001)، نیز برای مقایسه انگیزش درونی و بیرونی ورزشکاران زن و مرد نشان دادند در زنان رضایت از عملکرد تیمی بالاتر از رضایت از عملکرد انفرادی بود؛ ولی در مردان هیچ تفاوتی در بین این دو نوع رضایت مشاهده نشد. بنابراین انگیزش درونی و بیرونی از نوع ورزش، نوع عملکرد، رضایت از عملکرد خود یا فردی و رضایت از عملکرد گروه یا تیم، جنس و فاصله زمان تحصیل در دانشگاه (سال اول یا سال آخر) تأثیر می‌پذیرد]28[.
با اینکه هنوز سوالات زیادی در مورد ورزش همگانی و قهرمانی وجود دارد، ولی یافته های این تحقیق نشان می دهد که با شناخت از انگیزه و دلایل شرکت افراد و هم چنین شناخت سایر ویژگی های فردی و اقتصادی – اجتماعی می توان سیاستگزاری و برنامه ریزی خوبی را با توجه به شرایط فرهنگی و زیست بومی هر شهر و منطقه اعمال