تفاده نمود. در هنگام اکسیداسیون برخی نمونه ها، ممکن است که به علت فراوانی پیریت و واکنش با اسید نیتریک واکنش های شدیدی روی دهد (Batten & Morrison, 1983) . در این موارد باید نمونه به ظرف بزرگتری انتقال داده شود تا از سرریز شدن آن جلوگیری شود. پس از انحلال پیریت و روشن شدن رنگ پالینومورف ها، از هیدروکسید پتاسیم 5% و آب مقطر برای شستشو و خنثی سازی استفاده می نماییم. در این مرحله نمونه ها عموماً شامل مواد آلی پالینومورف و غیر پالینومورف می باشند. برای جدایش و افزایش فراوانی نسبی پالینومورف ها از محلول با وزن مخصوص gr/cm32 استفاده می شود.
در این مرحله با افزدن ZnCl2 و سانتریفیوژ کردن (2000 دور در دقیقه)، نمونه ها به دو بخش مجزا تقسیم می شوند که شامل مواد با وزن مخصوص بالاتر از gr/cm32 که در لوله آزمایش ته نشین شده (Sink) و بخش دیگر عمدتاً شامل فسیل ها (حدوداً دارای وزن مخصوص gr/cm34/1) و دیگر مواد با وزن مخصوص کمتر از gr/cm32 می باشد (Float). دو بخش موجود را در دو لوله آزمایشگاهی مجزا ریخته و دوباره عمل سانتریفیوژ را انجام می دهیم. حالت ایده آل آن است که بخش ته نشین شده فاقد فسیل باشد. با افزودن مقدار کمی آب به بخش شناور نمونه، وزن مخصوص Zncl2 را کاهش داده و دوباره عمل سانتریفیوژ را انجام می دهیم. با تکرار این عمل و جدایش بخش بزرگی از مواد آلی غیر فسیل، فراوانی پالینومورف ها در نمونه افزایش می یابد. در نهایت جهت جدایش مواد دانه ریز غیر فسیل از روش سانتریفیوژ با سرعت بالا (fast centrifuge) استفاده می نماییم. لایه میانی حاوی پالینومورفها را به کمک قطره چکان به یک لوله آزمایش دیگر منتقل کرده و برای خنثی سازی کلرور روی چندین بار عمل آبشویی را انجام می دهیم.
در این مرحله نمونه را بر روی الک 20 میکرون ریخته و به کمک آبفشان ذرات کوچکتر از 20 میکرون از الک عبور داده می شوند. مواد آلی تجمع یافته روی الک، پالینومورف ها می باشند که این مواد به کمک آبفشان به لوله آزمایش انتقال می یابند.