ن مهم در قالب مدیریت و برنامهریزی استراتژیک امکانپذیر است (حمیدی 1388)..
برنامه ریزان بایستی شناخت کامل درکنارکسب اطلاعات ازکلیه عوامل داخلی وبیرونی برای طراحی برنامه درقالب شناخت راهبردی داشته باشند.تاازاین طریق بتوانندبه تدوین چشم انداز بپردازند.اهداف بلندمدت قابل حصول که میتوانیم باتوجه به منابع وامکانات درآینده به آن برسیم. برنامه ریزی استراتژیک به شناخت وضعیت موجود،تعیین وضعیت مطلوب،شناسایی تواناییهاوضعف هاوشناخت راهکارهای رسیدن به وضعیت مطلوب اشاره دارد.(شاهنوشی،1384،ص268). برنامه ریزی استراتژیک دربهترین شکل خود نیازمند جمع آوری اطلاعات بسیاروسیع،جست وجوی گزینه های مختلف وتاکید برنتایج آینده تصمیماتی است که امروزاتخاذ میشوند. برنامه ریزی استراتژیک ،ارتباطات ومشارکت را سهولت بخشیده علایق وارزشهای ناهمگرا را با یکدیگر همسو ومنطبق میکند وتصمیم گیری منظم واجرای موفقیت آمیز راترویج وتشویق خواهد کرد (داداش ور،1355). بنابراین، بدون برنامه ریزی مناسب، مدیریت سازمان فقط به مسائل آنی می پردازد و از توجه به نیازهای آینده ناتوان می شود. در نتیجه، تمایل به انجام فعالیت های اتفاقی و بالبداهه افزایش می یابد، هرگز به نظر نمی رسد که زمان کافی برای پیش بینی مشکلات آینده وجود دارد، و شرایطی ایجاد نمی شود که بطور مؤثر به آینده پرداخته شود. از اینرو، برای غلبه بر محدودیت ها، برنامه ریزی ضرورت دارد؛ و ناتوانی در برنامه ریزی به معنی برنامه ریزی برای شکست خواهد بود . کلیه برنامه ریزی های استراتژیک حداقل با 3 سؤال کلیدی زیر مواجه هستند: 1) چه باید کرد؟ 2) با چه کسانی کار کنیم؟ و3) چگونه بهتر انجام دهیم؟(برادفورد ، دانکن 2000).
برنامه ریزی استراتژیک فراتر از آن است که سازمان را از نظر مالی حفظ و منابع مالی تان را ذخیره کند. این برنامه ریزی در واقع یک طرح ریزی برای 5، 10 یا 15 سال آینده سازمان است به همراه چگونگی دست یابی به برنامه های آن. این نوع برنامه ریزی در واقع فرایند برنامه ریزی سیستماتیکی است که در آن گام های حرکت تعیین، وضع موجود و مأموریت ها مشخص و دیدگاه ها و نگاه های آتی و ارزش های عملیاتی و افق های پیش رو مشخص می گردد(نقاط قوت، ضعف، فرصت ها و تهدیدها). تجزیه و تحلیل SWOT یکی از ابزارهای مهم مدیریت راهبردی برای تطابق نقاط ضعف و قدرت درونی با تهدیدات و فرصت های بیرونی است. این تجزیه و تحلیل روش تحلیلی نظام یافته ای برای شناسایی این عوامل و انتخاب استراتژی که بهترین تطابق را بین آنها ایجاد کند ارائه می نماید( فیشر 1989). مدل SWOT توانایی نمایش ارتباط بین عوامل مختلف را داراست و با افزایش تعداد عوامل و پیچیده شدن ارتباطات می توان با استفاده از آن می توان این ارتباطات را تجزیه و تحلیل نمود(احمدی 1377). در برنامه راهبردی اداره تربیت بدنی استان فارس(1388) به نقاط قوتی مثل توجه به برنامه مداری ، اجرای طرح های استعداد یابی و نخبه پروری و نقاط ضعفی مثل کمبود جذب منابع غیر دولتی ، کمبود منابع در بخش ورزش بانوان و بهره وری کم اماکن ورزش اشاره شده است. از جمله فرصت های بیرونی به موقعیت جغرافیایی، زیاد بودن جمعیت جوان و وجود استعداهای ورزشی فراوان اشاره شده است در بعد تهدیدات نبود مدیریت ورزشی واحد، کم بودن سرعت تکمیل پروژ ها برشمره شده است. در مطالعه شعبانی بهار (1391) اشاره شد که نقاط قوت و فرصت ورزش همدان بیشتر است و با توجه به موقعیت جفرافیایی خوب خود در جهت جذب سرمایه گذاری و بخش خصوصی در راستای رفع مشکلات گام بردارد. با توجه به اینکه از مزایایی برنامه ریزی استراتژیک کاهش مقاومت در برابر تغیرات و اتخاذ سیستماتیک ترین روش های تغییر و افزایش کارایی ملی و آگاهی از عملکرد محیط خارجی و تأثیر آن بر محیط و عملکرد داخلی، توسعه روحیه همکاری و کار تیمی و کاهش مسائل و مشکلات تیمی در برخورد با چالش ها و نیازها می باشد. اما فواید و سودمندیهایی که این پزوهش میتواند به دنبال داشته باشد این است که هوشیاری مدیران رده بالا را هر چه بیشتر جلب نموده تا به تدوین چشم انداز ،استراتژیها و برنامه های آینده توجه نمایند.ازطرفی درجامعه نیز مزیت های چشمگیری ازقبیل: بابرنامه ریزی ورزشی دقیق ترحرکت نمودن ورزشکاران، جدانبودن از مسیرتوسعه ورزشی، همگام بودن باسیاست های برنامه ریزان ورزشی، پرهیز ازموازی کاری،و…رابه دنبال و در سراسر کشور تنگناها و مشکلات را عنوان نموده و از دیدگاه خود راه حلهایی را پیشنهاد نمایند. به نظر میآید در زمینه ورزش و تربیت بدنی و مسائل، مشکلات ، راهبردها و تنگناهای ورزش کشورمان بخاطر گستردگی عملیات و وسعت استان تهران کمتر پژوهشی انجام شده است لذا تحقیق حاضر در پی تدوین و طراحی چشم انداز، استراتژی و برنامه های آینده ورزش استان تهران می باشد. امروزه با توجه به لزوم توجه به توسعه ورزش قهرمانی و استعداد یابی در برنامه های چهارم و پنجم توسعه و به منظور پاسخ گویی به نیازها و تحلیل دقیق از چالشها و مشکلات کنونی و جهت دهی به توسعه ورزش استان براساس نیازهای واقعی به برنامه جامعی با نگاه و رویکرد استراتژیک نیاز داریم که در این تحقیق به آن می پردازیم.
1-3 ضرورت واهمیت تحقیق
ورزش امروزه در تمامی جوامع و از جمله در کشور ما ایران، گسترش فراوانی یافته و هر روز بر تعداد افرادی که به صورت رقابتی و قهرمانی یا به صورت تفریحی و گذراندن اوقات فراغت به ورزش میپردازند، افزوده میشود. در عصر حاضر که عصر انفجار دانش و فنآوری است، برنامهریزیهای سازمانها بدون پشتوانه اطلاعاتی غنی امکانپذیر نبوده و به نتیجه مطلوب نمیرسد (جلالی فراهانی، 1388). در میان سازمانها و نهادهایی که در جهت توسعه و تعمیم سلامتی و نیرومندی جامعه در تلاشند، مسئولیت خطیر سازمان تربیت بدنی و نمایندگیهای آن در استانها و شهرها بیش از همه بازشناخته شده است و لزوم فعالیتهای جسمانی و ورزش در بین اقشار مختلف مردم از نظر بهداشتی، اجتماعی، اقتصادی و… بیش از پیش مورد تأکید است. بدیهی است به منظور ترسیم اهداف جزئی و برنامهریزی دقیق و اجرایی لازم، نقاط قوت و ضعف ورزش و عوامل موثر در سطح کشور مطالعه و بررسی گردند( قره ،1384) که یقیناً دستیابی به اهداف مختلف در زمینه تربیت بدنی به عوامل و شرایط متعددی بستگی دارد، مانند تدوین استراتژی، امکانات و تجهیزات ورزشی، فضای مناسب آموزشی، سطح معلومات و اطلاعات مسئولین تربیت بدنی و علاقهمندی آنان به کار، زمان کافی جهت پیاده کردن برنامهها و همچنین بودجه کافی از جمله مهمترین آنها هستند (عابدی، 1380).
باید اشاره نمود که برنامه ریزی به عنوان فرایندی که دارای مراحل مشخص و بهم پیوسته برای تولید یک خروجی منسجم در قالب سیستمی هماهنگ از تصمیمات تعریف شده است. برنامه ریزی، تصمیم‌گیری در شکل معمول آن نیست بلکه از طریق فرایند برنامه ریزی، مجموعه‌ای از تصمیمات هماهنگ اتخاذ می‌شود. برنامه ریزی می‌تواند برای زمان حال یا آینده انجام شود. دیدگاهها، عقاید، احساسات و ارزشها به عنوان حقایقی تلقی می‌شوند که فرایند برنامه ریزی بر اساس آنها سازمان داده می‌شود. امروزه اغلب سازمان ها و فدراسیون های ورزشی به منظور پیشبرد اهداف و برنامه های خود از برنامه ریزی های بلند مدت و راهبردی به عنوان یک استراتژی استفاده می کنند و چشم اندازها و افق های پیش روی خود و نحوه حرکت و دستیابی به انها را در برنامه های استراتژیک خود به تفضیل بیان می کنند. یکی از مشکلات اصلی ورزش استان تهران نبود برنامه ای مدون ،یاوجود چشم انداز،استراتژیهای مناسب وبرنامه ریزی برای رسیدن به آینده ای درخشان است . باتوجه به اینکه تاکنون تحقیقی درخصوص طراحی وتدوین راهبرد توسعه ورزش(همگانی،قهرمانی)استان تهران صورت نگرفته ، و یا در بخش برنامه ریزی عملیاتی وحدت رویه ای وجودندارد، ضرورت انجام وبررسی ومطالعه آن به وجودآمد.ازطرفی همانطور که داشتن برنامه واجرای آن باعث موفقیت ورسیدن به اهداف مدنظر میشود،نداشتن برنامه هم پیامدها وآثار سوئی دربردارد. لذامطلب فوق نیازبه موضوع تحقیق راضروری تر می نماید. ازطرفی مسایل و مشکلات عمده نظیرعدم حمایت اسپانسرها، کاهش کیفیت درهمه ابعاد، مشکلات مالی ،عدم انگیزه منابع انسانی،عدم سرمایه گذاری مناسب در استان و شهرهای با پتانسیل بالا در ورزش ، کمبود وسایل استانداردو کمبود بودجه در پیشبرد برنامه ها و نداشتن برنامه و استراتژی مشخص ازورزش تهران در فدراسیونها و