ی می ماند. در خلال این مرحله به جای دمای هوا، دمای خاک بر سرعت نمو تاثیر می گذارد (Westerbergh and Deebley. 2002). عبور از ناخود پروری به خود پروری گیاهچه به ویژه در طی بحران رشد نسبت به شرایط نامساعد حساس است و اثرهای عوامل مدیریتی از جمله دمای پایین خاک همراه با خاک ورزی کاهش یافته یا فشردگی خاک در نتیجه عملیات در خاک مرطوب بر رشد و نمو گیاهچه در این مرحله آشکار می شود تا زمانی که گیاه به مرحله 8 تا 10 برگی یعنی آغازش گل تاجی می رسد تمام برگ ها آغازش یافته اند، در ادامه برگ ها نمایان شده و گسترش می یابند، پس از آن که آخرین برگ از محور ساقه خارج شد گل تاجی رویت پذیر خواهد بود (Lejeune and Bernier, 1996
9-2-1 دوره ی کاکل دهی یا گلدهی
در این دوره ذرت به بیشینه ی ارتفاع خود می رسد، دانه گرده از گل تاجی ریزش می کند و در خلال دوره گلدهی، کاکل ها از بلال خارج می شوند، این دوره برای عملکرد دانه بحرانی است. گرده فراوانی تولید می شود به گونه ای که روزانه از هر بوته ذرت در حدود 10 میلیون دانه گرده پراکنده می شود و باروری گلچه های بلال به ذرت بر اثر ناکافی بودن دانه گرده محدود می شود، کاکل هایی که از بلال خارج می شوند، باید طی 8 روز پس از پیدایش گرده افشانی شوند (Bassetti and Westgale, 1994). پس از آنکه دانه گرده روی کاکل قرار گرفت جوانه می زند و لوله گرده تشکیل می شود که باید به سمت پایین رشد کرده و تمام طول کاکل را طی کند تا امکان باروری فراهم شود، ممکن است در طی چند روز اول پس از باروری به دلیل تنش هایی مثل خشکی، کمبود عناصر غذایی، آفات و یا تراکم زیاد بوته، گلچه ها بارور نشوند یا اینکه دانه های بارور شده چند روز پس از باروری سقط شوند و نتیجه این امر کامل نشدن دانه بندی و بنابراین کاهش عملکرد است، ذرت در خلال دوره ی گلدهی به تنش های محیطی حساس است زیرا رشدگیاه و در نتیجه تقاضای فرآورده های رشد در حد بیشینه است، افزون بر این گلدهی به گونه معمول در خلال دوره ای که دمای روزانه ی هوا واحتمال کمبود آب زیاد است صورت می گیرد (Duvick and Cassman, 1999).
10-2-1 دوره ی پر شدن دانه
پرشدن سریع دانه 2 تا 3 هفته پس از کاکل دهی شروع می شود، دانه ها در طی دوره ی رشد سریع دانه با سرعت 3-4 درصد عملکرد نهایی در روز رشد می کنند (Nielsen, 2003). سرعت رشد دانه به گونه ای مستقیم با دمای غالب در ارتباط است و تا حد زیادی مستقل از تجمع ماده خشک در گیاه می باشد، اگر سرعت رشد دانه بیشتر از تجمع ماده خشک در گیاه باشد، ماده خشک لازم برای رشد دانه از ساقه، برگ ها و غلاف بلال انتقال مجدد تامین می شود (بیشتر از ساقه)، بنابراین رخداد تنش در خلال این دوره می تواند موجب افزایش خوابیدگی و مرگ زودرس برگ شود (Duvick and Cassman, 1999).
رسیدگی دانه با مشاهده پیشروی “خط شیری” در دانه ها قابل ردیابی است. این موضوع را می توان با نصف کردن بلال هنگامی که دانه دارای فرورفتگی هستند مشاهده کرد، سطح قسمت بیرونی بلال سطح صاف دانه ها را نشان می دهد، خط شیری باید در نزدیکی نوک دانه ها قابل مشاهده باشد، این خط مرز بین بخش جامد نشاسته ای و بخش شیری را که در قسمت پایین تر است نشان می دهد، به تدریج زمانی که دانه می رسد، خط به سمت پایین قاعده دانه حرکت می کند. زمانی که خط شیری به وسط دانه رسید میزان رطوبت دانه حدود 40 درصد است این خط مدت کوتاهی پیش از تشکیل لایه ی سیاه در پایین دانه ناپدید می شود و این علامت شاخص خوبی برای نزدیک شدن به زمان رسیدن فیزیولوژیک گیاه است (Nielsen, 2007a). به گونه ی معمول حداکثر ماده ی خشک کل گیاه زمانی بدست می آید که رطوبت دانه ها 40 تا 45 درصد است (یعنی نیمه خط شیری)، بیشینه ی عملکرد ذرت سیلویی می تواند با برداشت در این مرحله بدست آید، البته تا زمان تشکیل لایه سیاه در قاعده ی دانه ماده ی خشک با سرعت خیلی کمتری در دانه تجمع پیدا می کند (J. L. Bennetzen et al., 2007).