زانه ، ماهانه و سالانه رودخانه پسیخان124
جدول 4-37- آبدهی متوسط حداقل ماهانه رودخانه پسیخان126
جدول 4-38- مقادیر دبی حداکثر و حداکثر لحظه ای ایستگاه نوخاله126
جدول شماره4-39- دبی حداکثر لحظه ای برآورد شده برای 14 واحد هیدرولوژیک حوزه پسیخان128
جدول 4-40- برآورد دبی با دوره برگشت های مختلف با استفاده از فرمول منطقه ای حوزه تالاب129
جدول 4-41- مقادیر دبی های مشخصه ایستگاه نوخاله رودخانه پسیخان130
جدول 4-42- تشکیلات زمین شناسی حوضه‌ آبریز پسیخان135
جدول4-43- وضعیت‏مقاومت مکانیکی، فرسایش پذیری و پتانسیل لغزش و ریزش‏تشکیلات‏سطحی‏حوضه‏پسیخان139
جدول 4-44- وضعیت حوضه آبخیز پسیخان از نظر پوشش گیاهی141
جدول 4-45- توزیع جمعیت در روستاهای حوضه آبخیز پسیخان (1385)147
فهرست نمودارها/ اشکال
عنوانصفحه
شکل 2-1- طبقه بندی آبراهه ها به روش هورتن (الف) و استرالر (ب ( 27)20
شکل3-1- موقعیت حوضه رودخانه پسیخان در استان گیلان29
شکل3-2- نقشه پایه حوضه رودخانه پسیخان31
شکل3-3- نقشه موقعیت رودخانه های حوضه رودخانه پسیخان35
شکل 3-4- نقشه موقعیت ایستگاههای حوضه رودخانه پسیخان42
شکل4-1- موقعیت حوضه رودخانه پسیخان در استان گیلان42
شکل 4-2- نقشه هیپسومتریک حوضه رودخانه پسیخان52
شکل 4-3- نقشه شیب حوضه رودخانه پسیخان64
شکل 4-4- نقشه جهت شیب حوضه رودخانه پسیخان65
شکل 4-5- تعداد روزهای بارانی بر حسب ماههای سال81
شکل 4 – 6 – تعداد روزهای بارانی بر حسب فصلهای سال81
شکل4-7- بارندگی ماهانه حوضه پسیخان82
شکل4-8- توزیع فصلی بارندگی حوضه پسیخان83
شکل 4-9- گرادیان حرارتی حوضه آبریز پسیخان88
شکل 4-10- رژیم حرارتی حوضه آبریز پسیخان90
شکل 4 -11- تغییرات ماهانه درجه حرارت حوضه پسیخان91
شکل4-12- ضریب تغییرات ماهانه دما C.V. و انحراف از معیار S.D حوضه پسیخان91
شکل 4-13- درصد فصلی درجه حرارت حوضه پسیخان94
شکل4-14- تعداد روزهای یخبندان حوضه بر حسب ماههای سال95
شکل 4-15- مقایسه دما و تبخیرو تعرق پتانسیل در روش ترنت وایت104
شکل4-16- مقایسه تبخیر از طشت وترنت وایت در حوضه پسیخان104
شکل 4-17- اقلیم نمای آمبرژه108
شکل 4 – 18- نقشه تکتونیک ایران و موقعیت منطقه تحقیق در آن131
شکل4-19- توزیع جمعیت در روستاهای حوضه آبخیز پسیخان (1390)149
شکل4-20- توزیع جمعیت در روستاهای حوضه آبخیز پسیخان (1390)149
شکل4-21- توزیع جمعیت در روستاهای حوضه آبخیز پسیخان (1390)150
شکل4-22- توزیع جمعیت در روستاهای حوضه آبخیز پسیخان (1390)150
شکل4-23- توزیع جمعیت در روستاهای حوضه آبخیز پسیخان (1390)151
شکل4-24- نقشه پراکندگی آبادیهای حوضه رودخانه پسیخان151
شکل 5-1- پروسه طراحی مدیریت یکپارچه و هماهنگ حوضه های رودخانه ای157
چکیده
تأثیرات متقابل ناشی از منابع مختلف و اجزای زنده و غیرزنده ی موجود در یک حوضه ی آبخیز، ضرورت پیاده سازی مدل مدیریت سیستمی و یکپارچه را در حوضه های آبخیز با هدف بهره وری بهینه از منابع و هماهنگی و حرکت در راستای توسعه ی پایدار ایجاب کرده است.
محدوده مورد مطالعه در این تحقیق حوضه رودخانه پسیخان در استان گیلان از زیر حوضه های تالاب انزلی است. داده های مورد استفاده در این تحقیق داده های اقلیمی، هیدرولوژی و جغرافیایی حوضه است. فعالیتهای صورت گرفته از سوی نهادهای مرتبط در حوضه که از سازمان ها و نهادهای مرتبط بدست آمده نشان می دهد که در این حوضه ها عوامل بسیاری بر یکدیگر تأثیر می گذارند، که شناخت این عوامل و ارتباط بین آنها بصورت نگرش جامع و سیستمی می تواند از عوامل تخریب کاسته و روند اصلاحی حوضه را تسریع نماید. با بررسی وضعیت طبیعی و منابع آب و خاک حوضه ی پسیخان، چالش های پیش روی توسعه در این حوضه بررسی شده و به برخی از راهکارهای مدیریتی در غالب مدیریت یکپارچه و حوضه ای منابع طبیعی و انسانی به خصوص الزامات اساسی مربوط به هماهنگی مدیریت در واحدهای سیاسی – اداری استانی تابعه اشاره شده است.روش تحلیل داده های نتایج حاصل از تحقیقات نشان می دهد که برای کاهش سیلاب در حوضه پسیخان می توان سیلاب های بالادست این حوضه را کنترل نمود، که در این راستا باید نقاطی را برای مدیریت سیلاب های بالادست مکان گزینی کرد که با مطالعات میدانی موقعیت آنها نسبت به مسیل های فعلی به دست می آید. مدیریت سیلاب در حوضه بدون توجه به عناصر هیدروژئومورفولوژیکی امکان پذیر نمی باشد و با به کارگیری مدل یکپارچه سیلاب امکان حضور تمام شاخص ها در واحدبندی مدیریتی عملی می باشد. لذا در این تحقیق تلاش براین است با استفاده از نتایج مطالعات معتبر ملی و بین‌المللی و به موازات آن، نتایج مشاهدات و تحقیقات میدانی و مطالعات علمی دراز مدت ، همچنین با شناخت عوامل و ویژگی های محیطی به تحلیل علل و چگونگی ناپایداری محیطهای رودخانه ای پرداخته و راهبردهایی ارایه شد که کاربر آنها می تواند توسعه و مدیریت حوضه ها را به سوی پایداری سوق داده ودر نهایت برقراری توسعه پایدار منابع موجود، به منظور تأمین نیازهای ساکنین حوضه را تامین نماید.

در این سایت فقط تکه هایی از این مطلب با شماره بندی انتهای صفحه درج می شود که ممکن است هنگام انتقال از فایل ورد به داخل سایت کلمات به هم بریزد یا شکل ها درج نشود

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

ولی برای دانلود فایل اصلی با فرمت ورد حاوی تمامی قسمت ها با منابع کامل

اینجا کلیک کنید

واژگان کلیدی: حوضه آبخیزپسیخان، حوضه رودخانه ای، مدیریت یکپارچه و جامع، توسعه پایدار
مقدمه
توسعه ی پایدار در گرو مراقبت از زمین است و بشر به عنوان بخشی از طبیعت نمی تواند آینده ای داشته باشد مگر آن که از طبیعت و منابع طبیعی حفاظت به عمل آورد(وهابزاده،1377). وضعیت مکانی قرارگیری منابع آب و خاک و پوشش گیاهی در طبیعت اغلب در چارچوب حوضه های آبخیز است و به همین دلیل در مطالعات این بخش در جنبه های مختلف و تأثیرات عملکرد سیستم های طبیعی در مباحث هیدرولوژی و آب شناسی، اقتصادی و اجتماعی، کشاورزی و پوشش گیاهی، خاک شناسی و فرسایش و سایر مباحث نظیر این، حوضه ی آبخیز به عنوان پایه و واحد مطالعاتی مدنظر قرار می گیرد. از این رو تأثیرات متقابل ناشی از منابع مختلف و اجزای زنده و غیرزنده ی موجود در یک حوضه ی آبخیز، ضرورت پیاده سازی مدل مدیریت سیستمی و یکپارچه را در حوضه های آبخیز با هدف بهره وری بهینه از منابع و هماهنگی و حرکت در راستای توسعه ی پایدار ایجاب نموده است. حوضه ی آبخیز پسیخان رود دارای شعبات رودهایی است که از جهات گوناگون جغرافیایی به حوضه پسیخان منتهی می شوند. مهم ترین رودهایی که به این حوضه می ریزد سیاهمزگی، چوبر(امامزاده ابراهیم)، چناران و … است. که از نواحی مختلف شامل مناطقی با کوهستان های متراکم، نیمه کوهستانی، جلگه و دشتی می گذرد و پسیخان رود و شعب کوچک و بزرگ آن از سرچشمه تا مصب عامل وحدت این نواحی است. تصمیم گیری جهت مدیریت منابع طبیعی بسیار پیچیده است زیرا بهره برداران متعددی را شامل می شود و مکانیسم های ارتباط متقابل بین آن ها وجود دارد. و تصمیم گیران معمولاً با بهینه کردن همزمان چندین هدف مواجه اند(محسنی ساروی،1382). مدیریت بهینه ی منابع آب و خاک جز با حفظ منابع و استفاده ی صحیح، مستمر و پایدار و نیز حداقل هدررفت و خسارت به آن ها به وقوع نمی پیوندد(صدرالاشرافی ،1371). این مدیریت یک مدیریت سیستمی است که در جهت به کارگیری و هدایت مفید و مؤثر عوامل و منابع به منطور رسیدن به حالت بهینه و با هدف دستیابی به حداکثر سود، حداقل هزینه و حداکثر کارایی توسط مدل های برنامه ریزی اعمال می گردد(ملک محمدی،1362). خلاصه اینکه نوع نگرش مدیران به رودخانه ها و توسعه حوضه آنها به گونه ای بوده است که اکنون در بسیاری از حوضه ها مسایلی از قبیل بحران آب ، ناپایداری توسعه و بحران مدیریت به صورت چالشهایی بسیار جدی مطرح می باشد.دررویکرد صرفاً مهندسی ، مدیران ، تنها به تهیه و انتقال آب پرداخته اند. در رویکرد دیگری که اقتصاد بوده است سعی نموده اند به راه حل بهینه ای برای تخصیص منابع آب دست یابند و یا اینکه با تمرکز بر رویکرد هیدرولوژیکی سعی کرده اند فقط فن آوری اجرای طرحها را توجیه نمایند.
در حالی که حفظ یا تأمین پایداری درحوضه رودخانه ها نیازمند توجهی عمیق به نگرشی جامع است که اساس آن برخوردی اکوسیستمی با رودخانه ها می باشد. در این نوع نگرش ، آبگیر، کانال اصلی رودخانه ، دشتهای سیلابی،